Na de havo wist ik niet goed wat ik wilde gaan studeren. Dat ik tij- dens het nadenken over mijn toekomstige studie prima kon werken, was voor mijn ouders erg duidelijk. En zo startte ik mijn tandheelkundige loopbaan als tandartsassistente. Na een maand kreeg ik tijdens de evaluatie van de tandarts te horen dat ik niet hard genoeg liep. De andere assistente zag hij voorbij ‘sjeezen’ en ik liep op tempo ‘slak’. Ik moest harder gaan lopen was de duidelijke opdracht. In de loop van de tijd kwam ik erachter dat letterlijk hard lopen niet de oplos- sing was. Dit komt soms zenuwachtig en gestrest over bij patiënten. Terwijl heel langzaam lopen ook weer lui of laks kan overkomen. Gelukkig leer ik snel en had ik spoedig de oplossing om de tandarts meer dan tevreden te stel- len. Zo wilde hij dat het servetje op een bepaalde manier werd klaargelegd en voor een consult wilde hij graag een kopje koffie. Wat ik leerde? Vooruit denken... voor mij nog steeds de sleutel om een goede assistente te worden. Waar de tandarts eerst met zijn kopje druk naar mij stond te gebaren, stond nu het kopje koffie al klaar voordat hij er zelf aan had gedacht. Wanneer ik nu assistenten opleid is vooruit denken een van mijn belangrijkste lessen. En niet alleen om de tandarts tevreden te stellen. Vooruit denken zorgt voor een goed verloop van de gehele dag, een goede samenwerking met het team en heel belangrijk: Een tevreden patiënt. Dan heb ik het natuurlijk niet alleen over koffie inschenken, maar kijk bijvoorbeeld een dag van tevoren de agenda alvast door. Is het techniekwerk al in huis? Is er voldoende tijd voor de afspraken gereserveerd? Heeft de implantologiepatiënt het juiste recept ontvangen en zijn de implantaten al binnen? Zo weet je zeker dat die kroon af is en de patiënt niet voor niets komt, vermijd je overbodige uitloop en kun je het recept voor de implantologiepatiënt nog op tijd naar de apotheek faxen. Op de dag zelf kan je ook al veel vooruit werken. Bereid bijvoorbeeld de cofferdam voor en zorg dat de kamer is bijgevuld, zodat je niet misgrijpt. Na een tijdje werken met je tandarts weet je precies met welke boortjes hij/zij de vulling afwerkt. Die zitten natuurlijk al in het hoekstuk voor hij/zij het heeft kunnen vragen.